Σε λίγες μέρες γιορτάζεται η 25η Μαρτίου 1821, δηλαδή ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού κατά του τουρκικού ζυγού. Πολλά θα ειπωθούν από αναλυτές και ομιλητές για την εθνική ενότητα, ότι οι Έλληνες, σαν ένας άνθρωπος, πολέμησαν και θυσιάστηκαν για την Ελευθερία. Όμως για να «αποδίδονται τα του Καίσαρος τω Καίσαρι» να θυμηθούμε για τον αφορισμό της επανάστασης.
Το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης, εχθρικό προς τα φιλελεύθερα - αστικά ιδεώδη που έφερνε η Επανάσταση του 1821, την αφορίζει (όπως είχε πράξει και στο παρελθόν στα Ορλωφικά, στις εξεγέρσεις του 1807, του 1808 κ.λπ.). Στον αφορισμό του, ο Πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε' χαρακτήριζε την Επανάσταση «αχαριστία [...] συνοδευμένη και με πνεύμα κακοποιόν και αποστατικόν εναντίον της κοινής ημών ευεργέτιδος και τροφού, κραταιάς και αηττήτου βασιλείας», που «εμφαίνει και τρόπον αντίθεον»!
Τους δε «ασεβείς πρωταίτιους», Μ. Σούτσο και Α. Υψηλάντη, τους καταδίκαζε ως «συμπράκτορες φιλελεύθερους», οι οποίοι «επεχείρησαν έργον μιαρόν, θεοστυγές και ασύνετον» και καλούσε τους πιστούς «να τους μισήτε και να τους αποστρέφεσθε». Το κείμενο διαβάστηκε από άμβωνος σε όλους τους χριστιανικούς πληθυσμούς, κάνοντας μεγάλη ζημιά στην υπόθεση του Αγώνα (ιδιαίτερα μεταξύ των αγροτικών πληθυσμών). Την ίδια στιγμή, προκάλεσε την κατακραυγή σημαντικού μέρους των άλλων καταπιεζόμενων λαών, που μέσα τους έκαιγε η φλόγα της Επανάστασης.
Και για να είμαστε δίκαιοι, πρέπει να διαχωρίσουμε από τα παραπάνω ορισμένους ιεράρχες και κυρίως τον κατώτερο κλήρο που συμμετείχε στην επανάσταση μαζί με το λαό.
Και για να είμαστε δίκαιοι, πρέπει να διαχωρίσουμε από τα παραπάνω ορισμένους ιεράρχες και κυρίως τον κατώτερο κλήρο που συμμετείχε στην επανάσταση μαζί με το λαό.
Πηγή
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου