Ο Αλ. Τσίπρας ξεκίνησε με την ψευδαίσθηση ότι το χαρτί της «διαφθοράς και της διαπλοκής» αγγίζει όλους τους άλλους εκτός απ’ αυτόν και την παρέα του. Τα όσα περί Κατρούγκαλου αποκαλύφθηκαν δεν τον συνέτισαν. Το κύμα των συντρόφων, συζύγων, εξαδέλφων και λοιπών συγγενών που εφόρμησαν μετεκλογικά σε θέσεις και αξιώματα δεν τον προβλημάτισε. Ούτε και η περίπτωση Χαϊκάλη. Η καραμέλα της «ηθικής υπεροχής» δεν έλεγε να ξεκολλήσει από το στόμα του. Και δυστυχώς κανείς, ούτε ο «μέντορας» του, δεν του είχε πει πως όταν μένεις σε τζαμαρία δεν πετροβολάς το σπίτι του γείτονα.
Τώρα τρέχει και δεν φτάνει. Διαμαρτύρεται για την περίπτωση Φλαμπουράρη που όμως αποδοκιμάζεται ακόμη και από συντρόφους του. Κατηγορεί τα
«συστημικά» ΜΜΕ αυτός που ακόμη και δημοσιογραφικά σκουπίδια σπεύδει να τιμήσει με την παρουσία του. Επισείει καθημερινά τη λίστα Λαγκάρντ, καμαρώνει για τις δηλώσεις του Φαλτσιανί, αλλά κάνει το κορόιδο για την παρουσία στη λίστα φερόμενων ως «γνωστών» του ή για το πιεστικό και καθημερινό πλέον ερώτημα ως προς το πού, πώς και με ποιους πέρασε τις διακοπές του.
Δεν είναι μόνο η λίστα Λαγκάρντ που έχει ανοίξει (και πάντως όχι από τον ΣΥΡΙΖΑ), είναι και ο ασκός του Αιόλου. Και ο Αίολος δεν είναι Φαλτσιανί για να κάνει επιλεκτικές δηλώσεις, παίρνει σβάρνα όποιον βρει μπροστά του. Δεν ξεχωρίζει τους απλούς συμβούλους της μιας πλευράς από τους «μέντορες» και τα ρουσφέτια της άλλης. Κι έχει και την κακή συνήθεια να συγκρίνει περιπτώσεις και να βγαίνει τελικά χαμένος εκείνος που είναι στην εξουσία μόνο επτά μήνες. Γιατί αν μέσα σ’ ένα επτάμηνο έχεις διαπράξει τα όσα ξεβράστηκαν από τον ασκό, φαντάσου τι θα γινόταν αν ήσουν εσύ 40 χρόνια στην εξουσία.
Γι’ αυτό, έστω και καθυστερημένα, ξανακλείστε τον ασκό. Ολοι. Γιατί οι άνεμοι που απλόχερα σκορπίζει την απλώνουν παντού τη λάσπη.
Ερ. Μπαρτζινόπουλος-έθνος
Πηγή
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου