Τον Ιούλιο του 2015 είδε το 62% του ελληνικού λαού να τον ακολουθούν στο χωρό του... Ζαλόγκου με τράπεζες κλειστές, capital control, επιχειρήσεις να στενάζουν και θέσεις εργασίας να χάνονται.
Μόλις 8 μήνες από την εκλογή του και δυόμισι από το δημοψήφισμα, ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ζητά μία τρίτη εκλογική επιβεβαίωση. Με μία ειδοποιό διαφορά. Ενώ, και πάλι, ξεκίνησε με τη βεβαιότητα της άνετης επικράτησης, πλέον η αναμέτρηση μοιάζει με ντέρμπι. Οι πιθανότητες παραμένουν υπέρ του κ. Αλέξη Τσίπρα αλλά το... μουστάκι του Βαγγέλη Μεϊμαράκη απειλεί με την έκπληξη.
Έκπληξη για την Ελλάδα που μέχρι πριν 3 εβδομάδες άπαντες και άπασες θεωρούσαμε ως υγιεινό περίπατο τις εκλογές για τον κ. Τσίπρα.
Διότι η Ελλάδα δεν
είναι μία κανονική χώρα.
Γιατί; Γιατί πουθενά αλλού, σε καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα ένας Πρωθυπουργός, όσο λαμπερός κι αν είναι έναντι των φθαρμένων ανταγωνιστών του, δεν θα διεκδικούσε και μάλιστα ως φαβορί την επανεκλογή του μετά από μια καταστροφική 7μηνη διακυβέρνηση.
Δεν είναι μόνον ότι το σύνολο της στρατηγικής του αποδείχθηκε ότι ουδεμία σχέση είχε με την πραγματικότητα. Δεν είναι ότι οδήγησε σε κλείσιμο των τραπεζών και στέγνωμα της αγοράς, με μη ορατές ακόμη τις συνολικές συνέπειες στην πραγματική οικονομία και την απασχόληση.
Δεν είναι, επίσης, το ότι ο ίδιος αναγνώρισε ότι δεν αξιολόγησε σωστά τον διεθνή περίγυρο και τη δύναμη του χρήματος
Δεν είναι, τέλος, ότι ένας σημαντικός αριθμός εκ των συνεργατών που επέλεξε (από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και τον Παν. Λαφαζάνη μέχρι τον Γιάνη Βαρουφάκη και την Τασία Χριστοδουλοπούλου) δεν ήταν μόνον κατώτεροι των περιστάσεων αλλά, από ένα σημείο και μετά, ευθέως υπονομευτικοί της κυβέρνησης στην οποία συμμετείχαν.
Είναι, κυρίως, ότι ακόμα και τώρα εξακολουθεί και λέει ψέματα. Και μάλιστα με τρόπο απροκάλυπτο.
Η ευκολία των ψεμάτων του, δεν φαίνεται στο ότι το κρέας του μνημονίου βαφτίστηκε σε ψάρι. Φαίνεται κυρίως στην άνεση με την οποία ο κ. Τσίπρας, στο debate της Δευτέρας, αρνήθηκε όσα είχε πει λίγες ώρες νωρίτερα: «στις 20, ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν».
Σε μία κανονική χώρα, ο κ. Τσίπρας δεν θα διεκδικούσε σήμερα την Πρωθυπουργία. Πιθανά, δε, στο κόμμα του θα είχαν αρχίσει οι διαδικασίες αναζήτησης νέων δρόμων (σ.σ. κάτι που δεν αποκλείεται να συμβεί με ένταση σε περίπτωση ήττας την Κυριακή). Σε μία κανονική χώρα, ο κ. Τσίπρας θα διεκδικούσε μετά βίας το 10% των ψήφων. Ίσα – ίσα γιατί είναι νεότερος και
λαμπερότερος (και πλέον ο πιο επικοινωνιακός) από τους υπόλοιπους.
Αλλά, είπαμε, η Ελλάδα δεν είναι μία κανονική χώρα...
http://www.matrix24.gr/
Πηγή
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου