Αφού τελείωσε το θέμα της απλής αναλογικής όπως τελείωσε και με στρατηγική ήττα του Κου Τσίπρα στο άμεσα διαχειρίσιμο πολιτικό μέλλον, νέο πεδίο σοκ και δέους εμφανίστηκε από το πουθενά ενώ η χώρα συνεχίζει να αιμορραγεί: Η αναθεώρηση του Συντάγματος.
Συμπέρασμα; Σε δουλειά να βρισκόμαστε. Δεν ησυχάζει.Έχουμε αναφερθεί πολλάκις σε δυο πράγματα.
Το πρώτο είναι το ότι το Σύνταγμα της χώρας σε πολλά άρθρα του προσπαθεί να κάνει μικροδιαχείριση θεμάτων και μέσω μιας τέτοιας εξειδίκευσης τα δεσμεύει εσαεί (εφόσον θέλει αυξημένη πλειοψηφία και λογικό, το Σύνταγμα δεν είναι για να αλλάζει κάθε τετραετία) προς ζημία της χώρας.
Και τούτο διότι όσο πιο εξειδικευμένη είναι η συνταγματική επιταγή, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα να ξεπεραστεί από τις εξελίξεις, να καταστεί θεσμικό βαρίδι οπισθοδρόμησης και τελικά να ζημιώνει τη
χώρα χωρίς λόγο, καθιστάμενη ταυτόχρονα και τοτεμικό ταμπού γύρω από η το οποίο θα συνωστίζονται οι δυνάμεις της υστέρησης και της οπισθοδρόμησης.Κλασικό παράδειγμα η καθολική απαγόρευση και η λυσσαλέα αντίδραση κατά της ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων.Το δεύτερο είναι η τακτική του Κυρίου Τσίπρα να μπαχαλοποιεί τη δημόσια σφαίρα με ένα συνδυασμό «σοκ και δέους» εναλλασσόμενο και με την τακτική της ενοχλητικής αλογόμυγας, επιλέγοντας στόχους με ενεργούμενα υψηλής συναισθηματικής φόρτισης και ταυτόχρονα χαμηλής συναισθηματικής νοημοσύνης (ή μήπως το ένα φέρνει το άλλο;). Έτσι, είδαμε πως από τη στιγμή που εμφανίστηκε για κακή τύχη της Ελλάδος στο πολιτικό προσκήνιο, όλες του οι ενέργειες ήταν αυτές είτε ενός διαλυτικού σοκ και δέους (πχ τον «Δεκέμβρη» του 2008 και από το 2011 και μετά έκανε πάρτι) ή μιας συνεχούς ενόχλησης (τρικλοποδιές σε ιδιωτικά και δημόσια έργα εκμεταλλευόμενος ένα φιλικό προς αυτόν θεσμικό μηχανισμό και ένα ούτως ή άλλως επιθετικά απαγορευτικό αλλά και αχανές θεσμικό πλαίσιο).
Έτσι, με τις δύο αυτές τεχνικές (πιθανόν τμήμα του μεθοδολογικού οπλοστασίου καταστροφικής πολιτικής των υπερπόντιων και εγχωρίων πατρόνων και χρηματοδοτών του) και μέσω της την παραγωγής στατικού πολιτικού θορύβου ο οποίος αποπροσανατολίζει τους «ορθολογιστές» αντιπάλους του, ο Τσίπρας «βάζει στο τριπάκι του» τους πολιτικούς του αντιπάλους, και τους κάνει π.χ. να μιλάνε για την «αριστερά» (Αχ, Κυριάκο), ενώ ούτε οι ίδιοι οι «αριστεροί» αναγνωρίζουν το μεταλλαγμένο και παχεμένο νεοεποχίτικο Πόκεμον σαν «δικό τους» πλέον! Με αυτό τον τρόπο τους κάνει να ασχολούνται με ασήμαντα θέματα, διατηρώντας μέσα στη σύγχυση την πρωτοκαθεδρία των κινήσεων της πολιτικής του ατζέντας.
Και έτσι, μετά το Σοκ και Δέος του εκλογικού νόμου, φτάνουμε στην χαμηλής έντασης στρατηγική φθοράς, όπως επιδιώκει τώρα, με την αναθεώρηση του Συντάγματος, όπου ο πλέον αντιδημοκρατικός και περιφρονητικός πρωθυπουργός που είχε ποτέ η χώρα προς μεγάλο μέρος του «λαού» που «δεν είναι ψηφοφόροι» του και το οποίο ήθελε να το «τελειώσει» (σύμφωνα με τα ίδια του τα λόγια), θέλει λέει να αναθεωρήσει και να εκσυγχρονίσει το Σύνταγμα (του οποίου είναι κάθε λέξη όπως επίσης διατείνεται) με διαρκή διαβούλευση – καρνάβαλο μηνών και αμεσοδημοκρατικά τερτίπια. Ενώ η χώρα καίγεται! E, LOL!
Και είναι να απορεί κάποιος βέβαια γιατί τόση σπουδή για το Σύνταγμα από έναν άνθρωπο ο οποίος επί δεκαετίες έχει αποδείξει περίτρανα ότι το περιφρονεί βαθύτατα, όπως και κάθε έννοια και δομή ομαλότητας και νομιμότητας η οποία δεν συνάδει έστω και περιστασιακά με τις νεοκομμουνιστικές αταξίες του;
Ξέρετε, δεν είναι η πρώτη φορά που η δύσμοιρη αυτή χώρα γίνεται αντικείμενο τακτικίστικης επίθεσης με λαϊκίστικα πυροτεχνήματα και στρακαστρούκες. Να θυμηθούμε το Βασικό Mέτοχο; Ή το Βατοπέδι το οποίο έριξε τελικά τον Ραφηνάτο και όχι η εγκληματική κακοδιοίκηση του επί πενταετία; να θυμηθούμε τους τακτικισμούς του «Ανδρέα» ο οποίος όμως είχε χρήματα για σκόρπισμα από Ευρωπαϊκά «πακέτα»; Η να πω για τα «Ζάππεια» και να στενοχωρήσω ευαίσθητες ψυχές; Πως το θέλετε;
Εδώ όμως δεν έχουμε να κάνουμε με ένα κυβερνήτη ο οποίος που και που έχει μια τακτικίστικη έμπνευση για να σπάει τη διαχειριστική ρουτίνα της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, όπου ο Ανδρέας το είχε αναγάγει σε επιστήμη ενώ εισέρρεαν οι ηρεμιστικές ενέσεις των ΜΟΠ και των «Πακέτων» με τα διάφορα Γαλλόφωνα ονόματα.
Εδώ έχουμε μια ημιθανή χώρα, ένα κρανίου τόπο και σίγουρα, όλοι όσοι νοιαζόμαστε για αυτή τη χώρα, ξέραμε εδώ και πολλά χρόνια ότι ο κος Τσίπρας δεν είναι καλός άνθρωπος (λίγοι πολιτικοί είναι) και ναι, υποπτευόμασταν ότι για πολλούς λόγους είναι ότι χειρότερο θα μπορούσε να συμβεί στην Ελλάδα εάν εκλεγόταν πρωθυπουργός και ότι θα τα διέλυε όλα, αν είχε την ευκαιρία.
Δεν φανταζόμασταν όμως την έκταση της πολιτικής παθογένειας του συμφύρματος αυτού. Με καμία δύναμη. Ο τωρινός πρωθυπουργός δρα εδώ και πολλούς μήνες ανεξέλεγκτος, χωρίς να νοιάζεται για τίποτα παρά μόνο πως θα παρατείνει την παρασιτική παρουσία του και άλλο, ψευδόμενος, υβρίζοντας, φερόμενος με πρωτοφανή θρασύτητα και επικαλούμενος υποπολλαπλάσιου κόστους αμαρτήματα των προηγουμένων. Ενώ ξεχνάει βέβαια ότι το 1/5 της ζημιάς των τελευταίων 40 ετών της χώρας συνέβη σε διάστημα 8 μηνών διακυβέρνησης του και χωρίς να ωφεληθεί κανένας!
Έως τώρα κύριοι αστοί ηγέτες δεχτειτε το, ο κ. Τσίπρας (και οι όποιοι πίσω από αυτόν) σας πήγαινε «καροτσάκι», και είχε και «τέμπο». Πιστευω ότι η εκλογή του Κυριάκου και η όχι άμεση αλλαγή του εκλογικού νόμου πρόσφατα, του χάλασαν το ρυθμό του. Αν δεχτεί μερικά συνδυασμένα κτυπήματα σε συνδυασμό με την οικονομική ανέχεια θα πέσει, αρκεί να μην του δοθούν περιθώρια κωλυσιεργίας ή προκήρυξης εκλογών.
Γι αυτό θέλει υπόγειες συμφωνίες με στόχο το κοινό συμφέρον και συνδυασμένη επίθεση. Όχι άστοχες αναφορές σε «νεοφιλελευθερισμούς» φίλη Φώφη, ο νεοκομμουνισμός είναι ο εχθρός σου και ο οπορτουνισμός αυτών που είχατε μαζέψει σας διέλυσε. Και, φίλε Κυριάκο, να μη σε νοιάζει αν είναι ή δεν είναι «αριστερός» ο Τσίπρας, άστους να το βρουν μόνοι τους, μεταξύ τους σφαζόμενοι. Δε σου πέφτει λόγος. Ψάξε καλύτερα για συμμάχους στο φιλελευθεράτο και τους σισιαλδημοκράτες. Τώρα πλέον λίγες διαφορές έχετε. Και φίλε Θεοδωράκη, μπορεί να μην εκλεγείς. Απλά αιμοδότησε ένα ευρύτερο κεντροαριστερό ή άλλο αστικό σχήμα για να μην πάνε χαμένοι οι ψήφοι σας, ο αστικός κόσμος σας χρειάζεται.
Και βέβαια, κάποια στιγμή θα πρέπει να συζητήσουμε ΚΑΙ για το ποιος άφησε αυτή την αλογόμυγα να μπει στο δωμάτιο και να αφήνει ανενόχλητη το δυσώδες και καταστροφικό «αποτύπωμά» της στο σώμα της χώρας επί τόσα χρόνια ανενόχλητη.
Αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση…
ΚΚ2-το παρατηρητήριοΠηγή
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου