το συγκεκριμένο κτίριο έγινε σήμα κατατεθέν όταν γκρεμίστηκε κινηματογραφικά στην ταινία του Γιώργου Τζαβέλα ενώ στην πραγματικότητα έμεινε εκεί... σχεδόν ακέραιο να στιγματίζει μια ολόκληρη εποχή. -Άντε να προσπαθήσεις να πεις με λόγια ότι προσπαθείς να "κλέψεις" φωτογραφικά λίγο από την λάμψη της Μάρως Κοντού, λίγο από το κουμπί της Παγώνας (Κατερίνας Γώγου) λίγο από τον μοναδικά διακωμωδισμένο σατραπισμό του κ. Κοκοβίκου ή αλλιώς Γιώργου Κωνσταντίνου σε μια ταινία που την είδες 100 φορές ασπρόμαυρη και -λες και δεν σου έφτασαν- την ξανάδες πρόσφατα και επιχρωματισμένη. Τράβηξα βιαστικά 2-3 φωτογραφίες πριν "πέσω"... στο πεζοδρόμιο. Κάποιοι άλλοι συνέχισαν να "κρέμονται" προσπαθώντας για μια καλύτερη φωτογραφία του κτιρίου με τον γαλάζιο τοίχο και τις ξύλινες λεπτομέρειες από το «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα». Δεν θα αναφέρω ούτε τα κατά καιρούς πωλητήρια, ούτε τον ρόλο του ΤΑΙΠΕΔ, ούτε του Υπουργείου Πολιτισμού. Άλλωστε έχουν γραφτεί τόσα που μπορείτε εύκολα να βρείτε στο διαδίκτυο. Δεν θα γράψω τίποτα παραπάνω για ένα κτίριο του 1800 το οποίο αν ψάξετε το τι κρύβει αρχαιολογικά και ιστορικά πέραν της γνωστής κινηματογραφικής επιτυχίας θα μείνετε άφωνοι. Θα μείνω μόνο σε αυτό: Το σπίτι που ούτε ο Καραβάγγος δεν κατάφερε να γκρεμίσει... φρόντισαν να το θάψουν οι σύγχρονοι φορείς πολιτισμού αυτής της χώρας. Βλέπετε οι ίδιοι στέκονται αρωγοί στη σύγχρονη Τέχνη υψηλού επιπέδου με παλλόμενα πέη και κώλους-πυγολαμπίδες. Πού να βρουν χρόνο για τον κ. Κοκοβίκο;
Άρης Δημοκίδης
Πηγή: www.lifo.gr
Πηγή
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου