Δεν θέλω να στενοχωρήσω τον Αλέξη έτσι όπως τον είδα στο Προεδρικό Μέγαρο, ξεκούραστο, ανανεωμένο και κεφάτο, αλλά ο κόσμος καίγεται και δεν φαίνεται στον ορίζοντα κάποιο σχέδιο, παρά μερικές ρητορικές «ασκήσεις», προφανώς για την τόνωση της κομματικής συνοχής και της αποδόμησης της πολιτικής της αντιπολίτευσης. Εδώ η Τουρκία απειλεί με πόλεμο (πιο σαφής προειδοποίηση δεν υπάρχει, όταν ζητούν 18 νησιά ή διαφορετικά θα τα πάρουν με πόλεμο) και στην Ελλάδα την ίδια ώρα ασχολούνται με τη χρέωση της πλαστικής σακούλας. Είναι σαν να στρώνουν μοκέτες στον Τιτανικό την ώρα που βυθίζεται, όπως μου έλεγε και ένας φίλος διπλωμάτης.
Ευθεία απειλή προς τη χώρα μας είναι επίσης η δήλωση του τούρκου αντιπροέδρου ότι «δεν θα υπάρξει χώρα για να την υπερασπιστείτε».Το θέμα είναι πώς λαμβάνονται εδώ οι αποφάσεις και πώς χαράζεται η εξωτερική πολιτική. Γιατί, όπως και εσείς έχετε διαπιστώσει, υπουργικά συμβούλια δεν συγκαλούνται, τα κομματικά όργανα ασχολούνται με τους πλειστηριασμούς και με το φιάσκο της πώλησης βλημάτων στη Σαουδική Αραβία και τώρα τελευταίως με την κρίση στο Ιράν. Ποιος τέλος πάντων λαμβάνει τις αποφάσεις που αφορούν τη χώρα μας; Ο Πρωθυπουργός; Ο υπουργός Εξωτερικών; Ο υπουργός Αμυνας; Οι διπλωματικοί (και άλλοι) σύμβουλοι;
ΒΗΜΑτοδότης
Πηγή
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου