Ας τα δούμε συγκεκριμένα για να έχουμε μια καθαρή εικόνα.
Σενάριο πρώτο: Ο Τσίπρας αποφασίζει να «αιφνιδιάσει» με εκλογές το φθινόπωρο, είτε τον Σεπτέμβριο είτε τον Οκτώβριο, αμέσως μετά την επίσημη έξοδο της χώρας από το μνημόνιο. Υπόσχεται ότι δεν θα κόψει τις συντάξεις και ότι θα μοιράσει χρήμα απαλλαγμένος από τα δεσμά του μνημονίου. Μετατρέπει τη γιορτή της εξόδου σε προεκλογική φιέστα και χρησιμοποιεί το βήμα της ΔΕΘ, όπου τιμώμενη χώρα φέτος είναι οι ΗΠΑ, για να δείξει ότι η δική του κυβέρνηση είναι αυτή που έχει την έξωθεν καλή μαρτυρία. Φέρνει ψήφους μια τέτοια προοπτική; Μάλλον όχι, αν κρίνει κανείς τουλάχιστον από το γεγονός ότι ο ίδιος ο Τσίπρας έχτισε μέχρι τώρα την εκλογικά επιτυχημένη πολιτική του καριέρα πάνω στο προφίλ του «επαναστάτη της Ευρώπης» και όχι του καλού «delivery boy». Αν υπάρχει, λοιπόν, σενάριο «αιφνιδιασμού» το φθινόπωρο, οι μόνοι που θα αιφνιδιαστούν πραγματικά -και δη αρνητικά- είναι οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ...
Σενάριο δεύτερο, εκλογές τον Ιανουάριο, κοντά στην επέτειο της πρώτης μεγάλης νίκης του ΣΥΡΙΖΑ: Θα έχουν προηγηθεί η διανομή του υπερπλεονάσματος του 2018 σε συνταξιούχους και μη προνομιούχους υπό τη μορφή 13ης σύνταξης και επιδόματος-προεκλογικού δώρου, διορισμοί στο Δημόσιο με το «1 προς 1» (μία αποχώρηση - μία πρόσληψη) και μονομερής απόφαση για μη περικοπή των συντάξεων από 1/1/2019. Στα «πλεονεκτήματα» της επιλογής του συγκεκριμένου χρόνου, εκτός από τις παροχές, προσθέστε το γεγονός ότι δεν θα έχει έρθει ακόμη στη Βουλή για επικύρωση η Συμφωνία των Πρεσπών, οπότε η καυτή πατάτα θα περάσει στην επόμενη κυβέρνηση. Παρά ταύτα, ούτε σε αυτό το σενάριο υπάρχει πραγματικός «αιφνιδιασμός». Οι μόνοι αιφνιδιασμένοι θα είναι οι συνταξιούχοι, που θα βλέπουν τον Τσίπρα να φεύγει υποσχόμενος ότι δεν θα τους κόψει τις συντάξεις που ο ίδιος ψήφισε την περικοπή τους, και οι Μακεδόνες, οι οποίοι θα τον βλέπουν να δραπετεύει πριν ολοκληρώσει την παράδοση της ταυτότητας, της γλώσσας και του ονόματος στους Σκοπιανούς.
Σενάριο τρίτο, τριπλές εκλογές τον Μάιο, δηλαδή εθνικές, ευρωεκλογές και αυτοδιοικητικές: Δύο τινά μπορεί να έχουν συμβεί μέχρι τότε στα δύο μεγάλα μέτωπα. Είτε οι συντάξεις θα έχουν κοπεί και ο Τσίπρας θα συνεχίζει να το παίζει «delivery boy» που βοηθά για να πάει καλά η ελληνική οικονομία, είτε δεν θα έχουν κοπεί, οπότε ο πρωθυπουργός ναι μεν θα εμφανίζεται ξανά ως ο εκπρόσωπος των μη προνομιούχων, αλλά οι αγορές θα έχουν στείλει αδιάβαστη την ελληνική οικονομία, οπότε όλες οι ελπίδες για την ανάκαμψή της εναποτίθενται στην επόμενη κυβέρνηση. Σε ό,τι αφορά τη Συμφωνία των Πρεσπών, αυτή είτε θα έχει επικυρωθεί με τη σύμπραξη «προθύμων» που θα βρουν θέση στα προεκλογικά ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ και τον Πάνο Καμμένο να το παίζει Μακεδονομάχος εκ του ασφαλούς μέχρι την τελευταία στιγμή, είτε η συμφωνία δεν θα έχει φτάσει στην ελληνική Βουλή γιατί θα έχει σκαλώσει στα Σκόπια, οπότε θα κάνουν όλοι μαζί τον σταυρό τους γιατί τη γλίτωσαν. Σε αυτό το σενάριο των τριπλών εκλογών του Μαΐου, «αιφνιδιασμός» προφανώς δεν υπάρχει. Οσο για πλεονεκτήματα, ας δεχτούμε το εξής ένα, ότι δηλαδή ο Τσίπρας μπορεί να αξιοποιήσει συμμαχίες στην Τοπική Αυτοδιοίκηση με παλιούς υποψηφίους προερχόμενους από το ΠΑΣΟΚ για να βοηθηθεί και στην κάλπη των εθνικών εκλογών.
Εδώ τελειώνουν τα σενάρια και οι ψευδαισθήσεις του «μεγάλου παίκτη» που ξέρει να «αιφνιδιάζει» τους αντιπάλους και επιστρέφουμε στην πραγματικότητα. Τι άλλο θα κάνει ο πρωθυπουργός μέχρι τις εκλογές; Ή, για να χρησιμοποιήσουμε το... σχετικό του Βενιζέλου, τι μπορεί να περιλαμβάνει από εδώ και πέρα η «βιοτεχνία θεσμικών τεχνασμάτων» του Μεγάρου Μαξίμου;
Συμπέρασμα: Η αντίστροφη μέτρηση για τον ΣΥΡΙΖΑ έχει ξεκινήσει και δεν έχει δρόμο επιστροφής. Και αυτό που θα κρίνει τελικά τον χρόνο διεξαγωγής των εκλογών δεν είναι τόσο η συγκυρία στην οποία μπορεί ο Τσίπρας να πετύχει το καλύτερο εκλογικό αποτέλεσμα, όσο ο σχεδιασμός του για να μπορέσει μέσα από συμμαχίες να παραμείνει κυρίαρχος στον χώρο της Κεντροαριστεράς την επόμενη μέρα ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Γ. Κουβαράς-ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ
Πηγή
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου